20’li Yaşlara

 

Merhaba Sevgili Okuyucum,

Nasılsın? sorusunu sormadan başlamak istemedim. Umarım, çokça iyisindir.

Bugünlerde bir kitap okuyor idim, sonunda bitirebildim. 😉 Tabii ki çok severek okuduğum kitaplardan biriydi. Aslında kitaptan daha çok bir kılavuz olarak adlandırmak çok daha iyi olabilir.

Kitabın adı: #20’liyaşlardaişhayatı

Okurken, hep aklım şu an ki profesyonel hayatımı irdeleyerek geçtiğini söyleyebilirim. Yani ister istemez kitap insanı irdeletmeye doğru evrilleştiriyor. Hani derler ya; tadı damağımda kaldı. İşte sanırım benim öyle olduğunu söyleyebilirim. İş hayatının; olumlu ve olumsuz tüm yönleriyle aktarıyor yazar. Özellikle, yeni mezun olmuş kişilere inanılmaz tavsiyeler aktardığını da söyleyebilirim, bu yüzden bir roman, hikâye falan değil ama iş hayatını anlamak, anlamlandırabilmek için okumanızı tavsiye ederim.  Kitap totalde 9 bölümden oluşmaktadır. Başlıklarını manidar bulduğumu da söyleyebilirim.

İnsanın derdi; gelişimse aslında bunu kovalamakta kendi elinde olduğuna inanlardanım. Yazarın en çok beğendiğim cümlelerinde birisini paylaşmak isterim. ‘Benim gördüğüm kadarıyla iş hayatında karşınıza çıkıp da aşamayacağınız tek engel olabilir; o da kendiniz.’ Yani dert derinse dermanı da sensin başkası değildir. Kavramlar değişti, hayatın değişmeyen bir tarafı kalmadığını söyleyebilirim. Özelikle; insan, teknoloji ve dünya.  Değişimin olmadığı yer kalmadığını hep birlikte gözlemliyoruz. İnsanında bu ritüellere ayak uydurması imkânsız değil, artık koşmamız gerektiğini düşünüyorum, eskiden emeklemek vardı ama o geçeli çok olduğunu ifade edebilirim. Üretmek, gelişmek ve en önemlisi de karşı tarafa fayda verebilmek.

Bir şey yapabilmekte tabii ki ‘tutku’ dediğimiz kelimeden geçmektedir. Tutkumuz var olduğu sürece bizler onu topak haline getirene kadar tırmalamamız gerekiyor, derdimiz büyük çünkü. Bu derdi gidere bilmekte bizlerden geçiyor…

 

Derdi dert olana dermanı bulabilmesini diliyorum…

 

Sevgiler,

Selçuk GÜL